دنيوى و اخروى نظير نبوت و رسالت و ولايت و تقرب در نزد حق و غيره ) و آنها عبارت‌اند از پيامبرانى از ذرّيّه و اولاد آدم و از ذرّيّهء كسانى كه آنها را همراه نوح به كشتى نشانديم و از اولاد ابراهيم و اسرائيل ، و آنها عبارت‌اند از كسانى كه آنها را هدايت نموديم و برگزيديم . معلوم باد كه ادريس داخل كلمهء « من ذرّيّة آدم » و ابراهيم داخل جملهء « ممّن حملنا » و مريم داخل جملهء « ممّن هدينا » است . إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُ الرَّحْمنِ خَرُّوا سُجَّداً وَبُكِيّاً يعنى : و آنها كسانى بودند كه هرگاه آيات خداوند رحمان بر آنها تلاوت مىشد به رو در مىافتادند در حالى كه خاضع و ساجد بودند و در حالى كه گريان بودند . يعنى وقتى كه آيه‌ها و عبارت‌هاى صحيفه‌ها و كتاب‌هاى آسمانى عصرشان تلاوت مىشد و يا هنگامى كه نشانه‌هاى توحيد و جمال و جلال خداوند در آفاق و انفس بر آنها بازگو مىشد سجده و گريه مىكردند . فَخَلَفَ مِن بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلَاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيّاً « 59 » إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحاً فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ شَيْئاً « 60 » جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِى وَعَدَ الرَّحْمنُ عِبَادَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّهُ كَانَ وَعْدُهُ مَأْتِيّاً « 61 » لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْواً إِلَّا سَلَاماً وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةً وَعَشِيّاً « 62 » تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِى نُورِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَن كَانَ تَقِيّاً « 63 » لغت و اعراب خلف به سكون لام : جانشين بد ، و به فتح لام : جانشين خوب . غىّ : گمراهى ، و غيّاً در آيه يعنى « مجازاة الغىّ » . إلّا من تاب استثناء از « خلف » در آيهء قبل . عدن : اقامت هميشگى .